Op de raand van de dood gloort de hoop van t leven.
Wel klaampt zich nait vast aan t leven als de vergankelijkhaid veur de deur stoat.
Veur
de ain, komt de dood als n verlichten in n ongelieke stried
dei toch nait te winnen was.
Veur
dei, dei nog zoveul wol, veul te vroug.
Veul
te vroug om de tied stil te loaten zetten.
Toch tikt de klok zien loatste minuten weg….....en doornoa is
t doodstil…
prugel©1961
<<exit